شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس دوازدهم : کنایه | آزمون شماره 15369

ای شکم خیره به نانی بساز / تا نکنی پشت به خدمت دو تا

خدا را ندانست و طاعت نکرد / که بر بخت و روزی قناعت نکرد

مگر می‌نبینی که دد را و دام / نینداخت جز حرص خوردن به دام؟

دو چشم و شکم پر نگردد به هیچ / تهی بهتر این رودۀ پیچپیچ 

سرم به دنیی و عقبی فرو نمیآید / تبارک‌الله از این فتنهها که در سرِ ماست 

ای دوست شکر بهتر یا آنکه شکر سازد/ خوبی قمر بهتر یا آنکه قمر سازد

نرفتم به محرومی از هیچ کوی / چرا از درِ حق شوم زردروی 

از آن مرد دانا دهان دوخته است / که بیند که شمع از زبان، سوخته است 

با مدعی مگویید اسرار عشق و مستی / تا بی‌خبر بمیرد در درد خودپرستی

شهری متحدثان حسنت / الا متحیران خاموش

تا مست نباشی نبری بار غم یار / آری شتر مست کشد بار گران را

به کام تا نرساند مرا لبش چون نای / نصیحت همه عالم به گوش من باد است

الف و د

الف و ب

ب و د

ج و د