شرکت در آزمون آنلاین فارسی 2 - فارسی 2 | آزمون شماره 10243

خورش گر بدیشان بزی چند و میش / سپردی و صحرا نهادند پیش

خرد چشم جان است چون بنگری / تو بی چشم شادان جهان نسپری

به لشکر چنین گفت کاموس گرد / که گر آسمان را بباید سپرد

فریدون نهاد این کله بر سرم / که بر کین ایرج زمین بسپرم

توحید، استغنا، معرفت، فقر

فنا، طلب، معرفت، توحید

معرفت، استغنا، طلب، توحید

فقر، طلب، استغنا، فنا 

من بارها کشیدم بار فراق بر دل / ترسم که دل ضعیف است این بار برنتابد (ایهام، تشبیه)

صبا ز حال دل ‌تنگ ما چه شرح دهد؟ / که چون شکنج ورق‌های غنچه تودرتوست (استعاره، تشبیه)

باده گر بر کف نهم با یاد او بادم حلال / باد اگر بر من وزد بی‌بوی او بادم حرام (جناس، مجاز)

میسر نیست از دل آرزو را ریشه‌کن کردن / کجا از سبزه بیگانه گلشن پاک خواهد شد (کنایه، تناقض)