شرکت در آزمون آنلاین فارسی هشتم - درس چهارم : سَفَر شکفتن

در گزینة ......... هر دو واژه نادرست معنی شده است.

توفنده: خروشان/ طلعت: زیبایی

جلوه: باطن/ پوییدن: دویدن

دَدی: وحشی‌گری/ اصول: بنیاد

اسطرلاب: نامه‌رسان/ مشتمِل: حاوی

جفت بیت آمده در همة گزینه‌ها، ارتباط معنایی دارند، به‌جز:

وفا نمی‌طلبم راضیم به جور و جفا کدام ذوق و نشاطی که در جفای تو نیستبه حلاوت بخورم زهر که شاهد ساقی است به ارادت بکشم درد که درمان هم از اوست

جهان متّفق بر الهیتش فرومانده از کنه ماهیّتشخدای پاک و بی‌همتا و بی‌یار هم از اندیشه دور و هم ز دیدار

محال است سعدی که راه صفا توان رفت جز بر پی مصطفیخلاف پیمبر کسی ره گزید که هرگز به منزل نخواهد رسید

آن جان که ز تو نشان ندارد حقّا که به جای تن نشایدگفتم که از که پرسم جانا نشان کویت گفتا نشان چه پرسی، آن کوی بی‌نشان است

در میان واژه‌های زیر، معنای چند واژه نادرست نوشته شده است؟ « پرستار = مطیع/ توفنده = خروشان/ بوریا = نیشکر/ فراز = بلندی/ هجر = دوری/ سپند = مقدّس/ پُردل = خشمگین/ مشقّت = سختی »

صفر

یک

دو

سه

در کدام بیت، قافیه‌ی مصراع دوم نقش مفعولی دارد؟

اگر تو فارغی از حال دوستان یارا!/ فراغت از تو میّسر نمی‌شود ما را

شب فراق نخواهم لباس دیبا را/ که شب دراز بود خوابگاه تنها را

دوست می‌دارم من این نالیدن دلسوز را/ تا به هر نوعی که باشد بگذرانم روز را

تفاوتی نکند قدر پادشایی را/ که التفات کند کم‌ترین گدایی را (التفات: توجه)