شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس ششم: سجع و انواع آن | آزمون شماره 13019

در بهشت از هزارگونه نعمت است و در قرآن از هزارگونه پند و حکمت است

در بهشت انهار و اشجار است و در قرآن اخبار و اعتبار است

یوسف صدیق وفادار بود و یعقوب خود او را به صبر آموزگار بود

چون او را زیادت نعمت دیدند و یعقوب را بدو میل و عنایت دیدند

دانست که تعجیل کرده‌ست و جانب تملک و تماسک را بی‌رعایت گذاشته.

الهی پایی ده که با آن کوی مهر تو پوییم و زبانی ده که با آن شکر آلای تو گوییم.

آن را ضایع و بی‌ثمرت نگرداند، و اهمال جانب و توهین منزلت ایشان جایز نشمرد.

الهی قبله عارفان خورشید روی تو است و محراب جان‌ها طاق ابروی تو است.

غم را بدرّانی شکم با دورباش زیر و بم / تا غلغل افتد در عدم از عدل تو ای خوش‌صدا

ای گل تو مرغ نادری بر عکس مرغان می‌پری / کامد پیامت زان سری پرها بنه بی پر بیا

ساقی تو ما را یاد کن صد خیک را پر باد کن / ارواح را فرهاد کن در عشق آن شیرین لقا

در سرّ خلقان می‌روی در راه پنهان می‌روی / بستان به بستان می‌روی آن‌جا که خیزد نقش‌ها

پارسایی را دیدم به محبت شخصی گرفتار نه طاقت صبر و نه یارای گفتار.

شباهنگ به غروب آهنگ کرد و مشاطه دهر، جبین صباح را رنگ کرد.

گفتا: سخنی با من چرا نگویی که هم از حلقه درویشانم بلکه حلقه به گوش ایشانم؟

درویش ضعیف‌حال را در خشکی تنگ‌سال مپرس که چونی الّا به شرط آن‌که مرهم ریشش بنهی و معلومی پیشش.