شرکت در آزمون آنلاین فارسی 2 - فارسی 2 | آزمون شماره 11350

صبح رخسار تو را خط شام نتوانست کرد / شعله سرکش بود دود آرام نتوانست کرد

گرچه شد دامان مجنون خوابگاه وحشیان / لیلی صحرا نشین را رام نتوانست کرد

زود دل را می زند،چون باده لب شیرین فتاد / بوسه کار تلخی دشنام نتوانست کرد 

بس که دل ها را غم آغاز پُر تشویش داشت / هیچ کس اندیشۀ انجام نتوانست کرد 

دوستی را گفتم: اینک عمر شد؛ گفت : ای عجب! / طرفه می‌دارم که بی‌دلدار چون بردی به سر؟ (مسند)
 

این صبر تلخ و نغمۀ شیرین طبیب ماست / با اشک شور خود که صفا می‌دهد به دل؟ (معطوف)
 

شب صحبت غنیمت دان که بعد از روزگار ما / بسی گردش کند گردون بسی لیل و نهار آرد (نهاد)
 

با داغ تو رنجوری، به کز نظرت دوری / پیش قدمت مردن، خوش‌تر که به هجرانت (متمم)
 

خودی سرگشته دارد راه‌پیمایان عالم را / ز خود هر کس که بیرون پاگذارد رهنما گردد

حجاب راه تویی حافظ از میان برخیز / خوشا کسی که در این راه بی‌حجاب رود

چون حجاب من است، هستی من /گر نباشد، مباش، گو: غم نیست

مکن حجاب وجودت لباس زیبا را / که نیست حاجت دیبا وجود زیبا را