شرکت در آزمون آنلاین فلسفه 1 - درس 11: انسان، موجود اخلاق گرا | آزمون شماره 5924

 خوب است و مورد ستایش و تحسین دیگران واقع می‌شود _ احسان و کمک به دیگران

انسان آنها را برای رفع نیازهای خود انجام می‌دهد _ مبارزه با ظلم و نابرابری

لزوماً برای رفع نیازهای طبیعی نیست و قابل ستایش یا مذمت است _ ورزش و تفریح

در حیطه خوب و بدهای اخلاقی قرار می‌گیرد و مورد ستایش یا سرزنش است _ خیانت در امانت

علاقه فطری انسان به فضیلت‌ها و شناسایی فعل اخلاقی از طریق عقل عملی نمی‌تواند به تنهایی عامل کسب فضیلت و ترک رذیلت باشد.

اعتقاد به خدا پشتوانه فعل اخلاقی و عامل تقویت‌کننده آن است اما نمی‌تواند قطعیت و حتمیت انجام آن را تضمین کند.

عقل عملی فضائل را عامل نشاط و لذت و رضایت درونی شناسایی می‌کند اما عمل به آن را آسان نمی‌داند.

اگر اعتقاد به خدا پشتوانه علاقه فطری انسان به فضائل اخلاقی گردد، باعث تقویت فضائل شده و انجام آنها را قطعی می‌کند.

از میان قوای خود،‌ تنها به قوة عقل که عالی‌ترین قوه است، توجه کند.

به چهار فضیلت حکمت، خویشتن‌داری، شجاعت و عدالت آراسته گردد.

از امیال و افعال طبیعی دوری کرده و یکسره به انجام فضیلت‌ها بپردازد.

عقل او در مقابل قوای شهوت و غضب ایستادگی کرده و ادارة بدن را به‌عهده بگیرد.