شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1 | آزمون شماره 17267

به قیاس درنگنجی و به وصف درنیایی / متحیرم در اوصاف جمال و روی و زیبت

شب عشاق لیله القدر است / چون برون آوری سر از جلبیب

چو نمی‌توان صبوری، ستمت کشم ضروری / مگر آدمی نباشد که برنجد از عتیبت

متناسبند و موزون حرکات دلفریبت / متوجه است با ما سخنان بی‌حسیبت

نوبهار آرد به امداد من بیمار گل                                                                      تا به جای رنگ ‌گردانم به‌ گرد یار گل

تا نفس باقیست باید خصم راحت بود و بس                                                          هم ز بوی خویش دارد در گریبان خار گل

رنگ بو نامحرم فیض بهار نیستی است                                                              خاک راهی باش و از هر نقش پا بردار گل

گر ز اسرار بهار عشق بویی برده‌ای                                                                 غیر داغ و زخم و اشک و آبله مشمار گل