شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 3 - علوم و فنون ادبی 3 | آزمون شماره 9632

به تو حاصلی ندارد غم روزگار گفتن / که شبی ندیده باشی به درازنای سالی

عقل می خواست کزان شعله چراغ افروزد / برق غیرت بدرخشید و جهان بر هم زده

نماز در خم آن ابروان محرابی / کسی کند که به خون جگر طهارت کرد

بیرون ز لب تو ساقیا نیست / در دور، کسی که کام دارد

عشق می خواهم از ان سان که رهایی باشد / هم از آن عشق که منصور سر دارش برد

عشق یعنی قلم از تیشه و دفتر از سنگ / که به عمری نتوان دست بر آثارش برد

شوکتی بود در این شیوۀ شیرین روزی / عشق بازاری ما رونق بازارش برد

سودا مپز که آتش غم در دل تو نیست / ما را غم تو برد به سودا تو را  که برد

 موج از این بار چنان کشتی طاقت بشکست / که عجب دارم اگر تخته به ساحل برود

دلی از سنگ بباید به سر راه وداع / تا تحمّل کند آن روز که محمل برود

چشم حسرت به سر اشک فرو می گیرم / که اگر راه دهم قافله بر گل برود

سعدی ار عشق نبازد چه کند ملک وجود؟ / حیف باشد که همه عمر به باطل برود

غلطی ندارد.

یک مورد غلط است.

دو مورد غلط است.

بیش از سه غلط دارد.