شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس یازدهم : پایه های آوایی همسان دو لختی | آزمون شماره 16478

به جنگ خصم کسی کز حیل فروماند / ضرورت است که بیچاره وار برگردد(مفاعلن فعلاتن  مفاعلن فع لن)

هر دم کمند زلفت صیدی دگر بگیرد / پیکان غمزه در دل ز ابروی چون کمانت ( مفعول فاعلاتن مفعول فاعلاتن)

گرم هلاک پسندی ورم بقا بخشی / به هر چه حکم کنی نافذ است فرمانت (مفاعلن فعلاتن  مفاعلن فعلاتن)

وجودی دارم از مهرت گدازان / وجودم رفت و مهرت هم چنان است (مفاعیلن مفاعیلن فعولن)

عمر من است زلف تو بو که دراز بینمش / جان من است لعل تو بو که به لب رسانمش

آه دریغ و آب چشم ارچه موافق منند / آتش عشق آنچنان نیست که وانشانمش 

دست به جان نمی‌رسد تا به تو برفشانمش / بر که توان نهاد دل تا ز تو واستانمش

چون برآمد ماه روی از مطلع پیراهنش / چشم بد را گفتم الحمدی بدم پیراهنش

نه آن گنج و تیمار بگزایدش:

دلا دیدی که آن فرزانه فرزند:

منّت ایزد را که شه بر تخت سلطانی نشست:

مرهمی بر دل ما نه که به غایت ریش است:

یک لحظه‌ات پر می‌دهد یک لحظه لنگر می‌دهد / یک لحظه صبحت می‌کند یک لحظه شامت می‌کند

جور بکن که حاکمان جور کنند بر رهی / شیر که پایبند شد تن بدهد به روبهی

به نظم اندر آری دروغی طمع را / دروغ است سرمایه مر کافری را

معمور آن دو چشمم آیا کجاست جامی / بیمار آن دو لعلم آخر کم از جوابی

شانه زند چو کلک من طره مشک‌فام را / سرمه خامشی دهد طوطی خوش‌کلام را 

چون به رباب می‌زند مطرب عشق چنگ را / ناخن شیر گویی از چنگ و رباب می‌پرد

چون تو به باغ بگذری گل نرسد به بوی تو / لیک رسد به قامتت سرو اگر روان بود 

سر به گریبان خواب از چه فرو برده‌ای/ بر قد روشن‌دلان جامه بریده است صبح