شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 3 - درس 4: سبک‌شناسی قرن‌های دوازدهم و سیزدهم (دوره‌ی بازگشت و بیداری) | آزمون شماره 10193

در ره ناموس ملک و ملت و خویش و تبار / با نشاط شیر و با عزم پلنگ آماده شو

از فرنگ آمد به ایران طرفه‌های رنگ‌رنگ / شاه را مجذوب کرد آوازه شهر فرنگ

زن بود شعر خدا، مرد بود نثر خدا / مرد نثری سره و زن غزلی تر باشد

ور شمار فضل او را دفتری سازد کسی / هرچه قانون شمار است اندر آن دفتر شود

شاعر برخلاف گرایش غالب عصر مشروطه، علم‌آموزی و دانایی را تقبیح می‌کند.

از مفاهیم رایج در این دوره، مفهوم «توجه به مردم» در این ابیات به چشم می‌خورد.

زبان و بیان شاعر، متناسب با زبان اشعار ادیب‌الممالک است.

موسیقی شعر و قالب آن، نوآوری خاصی ندارد و مطابق سنّت‌های گذشته است.

برادرم روحی فداک نه کاغذ از تو می‌رسد نه ملک، ما را چو روزگار فراموش کرده‌اید.

از غرور فرنگی‌ها دور نیست که بالمثل من خودم بروم و خدا نخواسته هیچ کار از پیش نرود.

اختلاف میان ایشان در معرفت خالق و ابتدای خلق بی‌نهایت و رای هریک بر این مقرّر که من مصیبم و خصم مخطی.

کجا به خاطر می‌رسید که در دارالخلافه به‌دست دشمن بیفتد؟ یفعل الله ما یرید و یحکم ما یشاء.