شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس ششم: سجع و انواع آن | آزمون شماره 26261

دوستی او بلاست؛ من غلام آن که به بلای او مبتلاست.

در دلش هیچ غم نیامدی و لب از خنده فراهم.

نادان را به از خاموشی نیست و اگر این مصلحت بدانستی، نادان نبودی.

ملک بی دین باطل است و دین بی ملک ضایع.

شاهد که با رفیقان آید به جفاکردن آمده است به حکم آنکه از غیرت و مضادت خالی نباشد.

جور فراوان بردی و تحمّل بی‌کران کردی.

جوانی خردمند از فنون فضایل حظّ وافر داشت و طبعی نافر.

طایفه‌ای دزدان عرب بر سر کوهی نشسته بودند و منفذ کاروان بسته.

از هر شاخی هزار ستاره تابان و در هر ستاره هزار سپهر حیران.

امروز تدبیر از تدارک آن قاصر است و رای در تلافی آن عاجز.

محبت را غایت نیست از بهر آنکه محبوب را نهایت نیست.

عاقبت مکر نامحمود و خاتمت غدر نامحبوب است. (غدر: فریب)

آن‌گه که تو دیدی غم نانی داشتم و امروز تشویش جهانی.

سر در بیابان قدس نهادم و با حیوانات اُنس گرفتم.

مشک آن است که خود ببوید نه آن که عطار بگوید.

درویشی در آتش فقر و فاقه می‌سوخت و رقعه بر رقعه می‌دوخت.