شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1 | آزمون شماره 18317

    مضاف‌الیه - مضاف‌الیه - مفعول                        

مفعول - مضاف‌الیه - مفعول 
 

مفعول - مضاف‌الیه - مضاف‌الیه                        

مضاف‌الیه - متمم - مضاف‌الیه
 

نباشي بس ايمن به بازوي خويش / خورد گاو نادان ز پهلوي خويش

چو روزي به سعي آوري سوي خويش / مكن تكيه بر زور بازوي خويش

چرا حق نمي‌بيني اي خودپرست / كه بازو به گردش درآورد و دست

چو آيد به كوشيدنت خير پيش / به توفيق حق دان نه از سعي خويش

دوشم نوید داد عنایت که حافظا / بازآ که من به عفو گناهت ضمان شدم

حدیث آرزومندی که در این نامه ثبت افتاد / همانا بی‌غلط باشد که حافظ داد تلقینم

او به خونم تشنه و من بر لبش تا چون شود / کام بستانم از او یا داد بستاند ز من

اگرچه خرمن عمرم غم تو داد به باد / به خاک پای عزیزت که عهد نشکستم

قطره‌ی باران که درافتد به خاک / زو بدمد بس گهر تابناک                   مجاز

نعره برآورده فلک کرده کر / دیده سیه کرده شده زهره دَر                تشبیه

راست به مانند یکی زلزله / داده تنش بر تن ساحل یله                     تشبیه

در بن این پرده‌ی نیلوفری / کیست کند با چو منی همسری؟            مجاز

باطنش درویش و ظاهر پادشاه وقت بود                                       داشت پنهان خرقه در زیر لباس زرنگار(تضاد، مراعات‌نظیر)

لرزه بر جانم فتاد از چشم سحرانگیز او                                            وز نگاه گرم و لبخند فریب‌انگیز او (حس‌آمیزی، تشبیه)

ای تازه‌گل که رشک بهار است عارضت                                            خالی مباد این چمن از آب و رنگ تو(استعاره، مجاز)

اگرم جفا نماید ز برای خشک‌جانی                                                      به وفای او که جانم هم از آن به‌درنیاید(حس‌آمیزی، تضاد)