شرکت در آزمون آنلاین فارسی 2 - فارسی 2 | آزمون شماره 11405

درویش را که ملک قناعت مسلّم است/درویش نام دارد و سلطان عالم است

گنج زر گر نبود کنج قناعت برجاست/آن که آن داد به شاهان به گدایان این داد

در قناعت که تو را دست رس است/ گر همه عزّت نفس است بس است

قناعت می کنم با درد چون درمان نمی بینم/تحمل می کنم با زخم چون مرهم نمی بینم

حایل و ترسناک - مستور و پوشیده 

تهدید و سرزنش - مباحات و محرّمات 

طبع و سرشت - بذله گو و شوخ 

مطبوع و خوشایند - مرثیه و سوگ نامه 

مجاز

حس آمیزی

تشخیص

تشبیه

روی جانان طلبی آینه را قابل ساز / ورنه هرگز گل و نسرین ندمد ز آهن و روی

دیوان حافظی تو و دیوانه‌ی تو من / هرگز پری به دیدن دیوان نیامدی

داد ده و داد کن که دادگر کُل / این گله‌ی انبیا به داد فرستاد

نوشته است بر گور بهرام گور / که دست کرم به ز بازوی زور