شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1 | آزمون شماره 17566

زانک انسان در غنا طاغی شود ، همچو پیل خواب بین یاغی شود

به طاعت قرب ایزد می توان یافت ، قدم در نه گرت هست استطاعت

گرچه دل من ز علم محروم نشده ، کم ماند ز اصرار که معلوم نشد

در غریبی و فراق و غم دل پیر شدم ، ساغر می زکف تازه جوانی به من آر

«الف» و «د»

 «ب» و «ج»  

 «د» و «ﻫ_»  

«الف» و «ب»

پس از مرگ آن کس نباید گریست                                که روزی پس از مرگ دشمن بزیست

برنشوی تو بر جهان برین                                             تات بود دیو همی همنشین

پشتم به دل قوی است به گیتی که می‌کند                     با بدسگال کار دم ذوالفقار، دل

بعد از هزار دور که نوبت به ما رسید                               پیمانه‌ام ز رعشه پیری به خاک ریخت

 هر آن‌که جانب اهل وفا نگه ‌دارد                                      خداش در همه حال از بلا نگه دارد

 دلا معاش چنان کن که گر بلغزد پای                                فرشته‌ات به دو دست دعا نگه دارد

 نیامد به دامم به سان تو گور                                 ز چنگم رهایی نیابی مشور

صبا بر آن سر زلف ار دل مرا بینی                                ز روی لطف بگویش که جا نگه دارد