شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس پنجم : پایه های آوایی همسان (1) | آزمون شماره 14719

هر آن کس خاطری مجموع و یاری نازنین دارد/ سعادت همدم او گشت و دولت همنشین دارد

دلم جز مهر مهرویان طریقی برنمی‌گیرد/ به هر دم می‌هد پندش ولیکن درنمی‌گیرد

چشم پروین فلک از آفتابی خیره گردد/ ماه من در چشم من بین شیوۀ شب‌زنده‌داری

دلا ز رنج حسودان مرنج و واثق باش/ که بد به خاطر امیدوار ما نرسد

اگر گل را نظر بودی چو نرگس تا جهان بیند / ز شرم رنگ رخسارش چو نیلوفر در آبستی

بسازم خنجری نیشش ز پولاد / زنم بر دیده تا دل گردد آزاد

درد ما را نیست درمان الغیاث / هجر ما را نیست پایان الغیاث

دم از سیر این دیر دیرینه زن / صلایی به شاهان پیشینه ‌زن

اندر آن ساعت که بر پشتِ صبا بندند زین / با سلیمان چون برانم من که مورم مرکب است

آب چشمم گفت حالم بر درت زان پس تو دانی / هم تو می‌دانی که نبود بر رسولان جز بلاغی

سینه مالامال درد است ای دریغا مرهمی / دل ز تنهایی به جان آمد خدایا همدمی

ما به غم خو کرده‌ایم ای دوست ما را غم فرست / تحفه‌ای کز غم فرستی نزد ما هر دم فرست