شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس سوم : تشبیه | آزمون شماره 17318

مستغنی‌ام ز خلق که اکسیر عشق ساخت / چون آفتاب چهره زرّین ‌خزانه‌ام

چشمه عشق به دریای کرم پیوسته است / نظر عشق به هر کس که فتد، پاک رود

بی‌تأمّل چون عرق بر روی خوبان می‌دویم/ چون کمند زلف، گستاخ بر و دوشیم ما

شعله شوق تو ‌آتش در دلم ای شمع زد / خواستم پروانه‌وش این شعله را افزون کنم

در زلف چون کمندش ای دل مپیچ کانجا / سرها بریده بینی بی‌جرم و بی‌جنایت

 جان من دائم دژم باشد به‌سان چشم او / زلف او دائم به خم باشد به‌سان پشت من

گناه چشم سیاه تو بود و گردن دلخواه / که من چو آهوی وحشی ز آدمی برمیدم 

دلم که چون سر زلف تو می‌رود بر باد / به دام عشق درافتاد هر چه بادا باد