شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 3 - درس 6: آرایه‌های ادبی | آزمون شماره 4719

خم ها همه در جوش و خروشند ز مستی        وان می که در آن جاست حقیقت نه مجاز است

رازی که بر غیر نگفتیم و نگوییم        با دوست بگوییم که او محرم راز است

در کعبه کوی تو هر آن کس که بیاید        از قبله ابروی تو در عین نماز است

شرح شکن زلف خم اندر خم جانان      کوته نتوان کرد که این قصه دراز است

ای که جان را بهر تن می سوختی/ سوختی جان را و تن افروختی

چو دریای خون شد همه دشت و راغ/ جهان چون شب و تیغها چون چراغ

همی ریخت خون و همی کند موی/ سرش پر ز خاک و پر از آب روی

روی و چشمی دارم اندر مهر او/ کاین گهر می ریزد، آن زر می زند