شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1 | آزمون شماره 17924

در همه کاری که گرایی نخست / رخنه‌ی بیرون شدنش کن درست

ز سنگ آسیا زیرین حمول است / نه قیمت بیش دارد سنگ زیرین؟

خنده که نه در مقام خویش است / در خورد هزار گریه بیش است

خویشتن‌آرای مشو چون بهار / تا نکند در تو طمع روزگار

هفت

هشت

نه

ده

 چون تو خورشیدی نتابیده است در ایوان حُسن / ذرّه‌ای چون من نرقصیده است در میدان عشق

 شب فراق که داند که تا سحر چند است / مگر کسی که به زندان عشق در بند است

 سوزن فکرت شکست رشته طاقت گسیخت / بس که ز نو دوختم چاک گریبان دل

آشفته سخن چو زلف جانان خوشتر / چون کار جهان بی‌سروسامان خوشتر

 به دل زان نداریم یک مو گرانی                                         که بر سر کشیدیم رطل گران را

 بهارت دلا کس ندانست چون شد                                     به هر حال دریاب فصل خزان را

 فراموش کردند از مهربانی                                           چه افتاد یاران نامهربان را

 رضی این چه شور است در ناله تو                                 که از هوش برده‌ست پیر و جوان را