شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 3 - درس 8: اختیارات شاعری 2 (وزنی) | آزمون شماره 10015

من اگر نیکم و گر بد تو برو خود را باش / هر کسی آن دِرَود عاقبت کار که کشت

دوش گیسوی تو را ریخته دیدم بر دوش / خاطر آشفته‌ام امشب ز پریشانی دوش

دارد دلم هوای سر زلف یار و بس / زخم آرزو کند همه مرهم‌گذار را

ما بدان مقصد عالی نتوانیم رسید / هم مگر پیش نهد لطف شما گامی چند

سرد است زهر عقرب و از بخت من مرا / تب‌های گرم زاد ز زهر جفای ری

گوید این خاقانی دریا مثابت خود منم / خوانمش خاقانی اما از میان افتاده قا

بر دل خاقانی اگر داغ جفا نهی چه شد؟ / او ز سگان کیست خود تا بَرَدت به داوری؟

لیک ز بیم رقیب وز پی نفی گمان / راه برون بسته‌ام آه درون‌سوز را