شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 3 - علوم و فنون ادبی 3 | آزمون شماره 9813

به غیر اشک، کسی حال دل نمی‌داند / همیشه طفل ز دیوانگان خبر گیرد

گر بی تو در بهشت برندم، زنم ز آه/ آتش در آن بهشت که گردد جهنّمی

دل چو شد غافل ز حق فرمان‌پذیر تن بود / می‌برد هر جا که خواهد اسب، خواب‌آلوده را

مرا بر خشک‌مغزی‌های زاهد گریه می‌آید / به غیر از اشک حسرت نیست باری نخل ماتم را

ای رقیب ار نگشایی در دلبند به رویم / این قدر باز نمایی که دعا گفت فلانت (ایهام تناسب، حسن تعلیل)

نه من انگشت‌نمایم به هواداری رویت / که تو انگشت‌نمایی و خلایق نگرانت (ایهام، کنایه)

گر تو خواهی که یکی را سخن تلخ بگویی / سخن تلخ نباشد چو برآید به دهانت (اغراق، حس‌آمیزی)

در اندیشه ببستم قلم وهم شکستم / که تو زیباتر از آنی که کنم وصف و بیانت (لف و نشر، استعاره)