شرکت در آزمون آنلاین فارسی 2 - فارسی 2 | آزمون شماره 10891

از امتحان تو ایام را غرض آن است/که از صفای ریاضت دلت نشان گیرد 

گدای خاک در دوست پادشاه من است/غرض ز مسجد و میخانه ام وصال شماست 

از دل و جان شرف صحبت جانان قرض است/غرض این است و گرنه دل و جان این همه 

سخنی بی غرض از بندۀ مخلص بشنو/ای که منظور بزرگان حقیقت بینی 

ز چشم خلق فتادم هنوز و ممکن نیست/که چشم شوخ من از عاشقی حذر گیرد

عاشقی پیداست از زاری دل/نیست بیماری چو بیماری دل 

ماجرای من و معشوق مرا پایان نیست/هرچه آغاز ندارد نپذیرد انجام

در خلق را گل بر اندوده ام/ در این در بدین دولت آسوده ام

چه کند سیل گران‌سنگ، به همواری دشت/ خاک در دیده دشمن به مدارا زده‌ام

وفا کنیم و ملامت کشیم و خوش باشیم / که در طریقت ما کافری است رنجیدن

درشتی و نرمی به هم در به است / چو رگ‌زن که جراح و مرهم‌نه است

ملول از همرهان بودن طریق کاروانی نیست / بکش دشواری منزل به یاد عهد آسانی