شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1 | آزمون شماره 19174

از برهنگی و عاجزی به دیوانگان ماننده بودیم. جامه نبود و لنگی کهنه و پلاس پاره‌ای پوشیده بودیم.

مکاری از ما سی دینار مغربی می‌خواست. دست‌تنگ بودیم و وسعتی نبود که حال را مرمّت کنیم.

رقعه‌ای نوشتیم و عزری خواستیم تا اهل و ادیب و فاضل و نیکومنظر و متواضع و متدیّن بنماییم.

چون بخواستیم رفت، به انعام و اکرام به راه دریا گسیل شدیم چنان که در فراغ به پارس رسیدیم.

بدان محضر اژدها ناگزیر                                  گواهی نوشتند برنا و پیر (قید، مفعول)

ای مرغ سحر، عشق ز پروانه بیاموز       کان سوخته را جان شد و آواز نیامد (مضاف‌الیه، نهاد)

ای کعبه به داغ ماتمت نیلی‌پوش         وز تشنگی‌ات فرات در جوش و خروش (منادا، مسند)

بزن زخم، این مرهم عاشق است           که بی‌زخم مردن، غم عاشق است (نهاد، مسند)

در خم زلف تو آویخت دل از چاه زنخ           آه کز چاه برون آمد و در دام افتاد

عزیزان نیستند از پرده اسباب مستغنی           ز بوی پیرهن یعقوب پیغمبر شود بینا

گر آمد برون ماه یوسف ز چاه                    شد آن چشمه از چاه بر اوج ماه

از راه نظر مرغ دلم گشت هواگیر               ای دیده نگه کن که به دام که درافتاد