شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1 | آزمون شماره 20591

یا چو بُستان و گلستان تو گلزاری هست/هیچم ار نیست تمنای تو ام باری هست

چه زنم چو نای هر دم ز نوای شوق او دم/که لسان غیب خوش‌تر بنوازد این نوا را

بود یک دست مرگ جمله گر درویش گر منعم/چو اسکندر بری دست‌تهی هر چند دارایی

شود تاریکی ظلم از جهان دور/ نماند شمع بزم عدل، بی‌نور

من نه آنم که تراوش کند از من گله‌ای/ می‌دهد خون جگر رنگ به بیرون، چه کنم

بستر آرام پروانه است خواب روز شمع / وای بر آن کس که بیدار است دایم یار او

ز خطّ سبز افزون می‌شود بی‌تابی عاشق / کجا در نوبهاران آید از دیوانه خودداری؟

نیست حرف عشق را تأثیر در افسردگان / بی نمک ماهی ز بحر شور می‌آید برون

عقلم از غمزه‌ی آن چشم سیاه اندیشد / زانکه هشیار بود بر حذر از مردم مست

گفتمش دور از تو در چشم جهان‌بین نور نیست / گفت باور می‌توان کرد این سخن پر دور نیست

هر دو ابروی تو طاقند به خوبی لیکن / کاکلت آمده در حسن از ایشان بر سر

در صدف گوهر جدا باشد ز آغوش صدف / وصل هجران است هر جا دورباشِ ناز هست

این زندگی حلال کسانی که همچو سرو / آزاد زیست کرده و آزاد می‌روند

شاخ که با میوه‌هاست سنگ به پا می‌خورد / بید مگر فارغ است از ستم نابه‌کار

وبال من آمد همه دانش من / چو روباه را موی و طاووس را پر

شد ناف معطّر سبب کشتن آهو / شد طبع موافق سبب بستن کفتار