شرکت در آزمون آنلاین فارسی 2 - درس نهم : ذوق لطیف | آزمون شماره 1851

هزار عقل و ادب داشتم من ای خواجه / کنون که مست و خرابم صلاح بی ادبیست

تیر جفا خورده اند از تو نکو تر کسان / در غمش از دیگری هیچ معونت مجوی

حافظ زغم از گریه نپرداخت به خنده/ماتم زده را داعیه سور نمانده است 

اگر باز جویی خطا از صواب/نیابی یکی هم نشین چون کتاب

تموز (ماه سرما)- سموم (باد بسیار گرم)- ارغند (خشمگین)- آوند (تخت پادشاهی)

مدام (می)- مفرّح (شادی)- فایق (برتر)- خمار (مست)

پرده (حجاب)- حریف (دردآشنا)- تلقی (آویزان)- برحسب (مانند)

نحس (شوم)- پس‌افکند (میراث)- استبعاد (دور دانستن)- احداث شدن (تقدیم شدن)

عجز طاقت کرد ما را محرم امداد غیب / اختیار آن‌جا که درماند توکّل می‌شود

فسردن ‌گر همه گوهر بود بی‌آبرو باشد / بکن جهد آن‌قدر کز خاک برداری توکّل را

به دوش توکّل مَنِه بار خود را / ولی‌نعمت خویش کن کار خود را

 بی‌لاف توکّل به بغل گر ننهی نان / آن روز کم از ماهی بی‌آب نباشی

فرخنده: مبارک/ متعصب: غیرتمند/ نکبت بار: شوم
 

فرط: بسیاری/ بی شائبه: معیوب/ لفاف: پارچه و کاغذی که بر چیزی پیچند

بذله گو: لطیفه پرداز/ مسرور: خشنود/ به نقد: در وضعیت موردنظر
 

شاب: برنا/ سبک سری: بی مسئولیتی/ دستخوش: بازیچه

لیلی و مجنون، گلستان، اسرار‌التوحید

فرهاد و شیرین ، تذکره‌الاولیا، تحفه‌الاحرار

اسرار‌نامه، بوستان، گلستان

اسرار التّوحید، بهارستان، غزلیات شمس