شرکت در آزمون آنلاین فارسی 2 - فارسی 2 | آزمون شماره 8268

بفرمود تا رخت مهراب و پیش/ببستند عقدی برآیین و کیش 

غزل گفتی و دُر سفتی بیا و خوش بخوان حافظ/که بر نظم تو افشاند فلک عقد ثریا را 

چون عقد سپه بر هم آموده شد/دل خان خانان برآسوده شد 

نماز کردم و از بیخودی ندانستم/که در خیال تو عقد نماز چون بستم 

چون بگشایم ز سر مو شکن/ماه ببیند رخ خود را به من(تشبیه - تشخیص)

گل به همه رنگ و برازندگی/می‌کند از پرتو من زندگی(واج‌آرایی - جناس)

چون بدوم، سبزه در آغوش من/بوسه زند بر سر و بر دوش من(مراعات نظیر - تشخیص)

تویی رزّاق هر پیدا و پنهان/تویی خلّاق هر دانا و نادان(تضاد - جناس)

هفت

نه

شش

هشت

افسوس که سرمایه ز کف بیرون شد / وز دست اجل بسی جگرها خون شد

دو چشم من چو جیحون شد ز گریه / که آن گوهر در این دریا کجا شد

همچو خاتم به دهان می‌شدت انگشت ندامت / گر کسی ای گهر پاک خریدار تو می‌شد

تا چند اسیر رنگ و بو خواهی‌شد / چند از پی هر زشت و نکو خواهی‌شد

 چه خوش گفت فردوسی پاکزاد                                 که رحمت بر آن تربت پاک باد

هر که آمد عمارتی نو ساخت                                     رفت و منزل به دیگری پرداخت

رو، سر بنه به بالین، تنها مرا رها کن                             ترکِ من خراب شبگرد م_بتلا کن

در رفتن جان از بدن گویند هر نوعی سخن                      من خود به چشم خویشتن دیدم که جانم می‌رود