شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1 | آزمون شماره 18514

عنان

خدنگ

پدرام

افسر

چنین قفس نه سزای چو من خوش الحانیست / روم به گلشن رضوان که مرغ آن چمنم

تو را آتش عشق اگر پر بسوخت / مرا بین که از پای تا سر بسوخت

در بن این پرده نیلوفری / کیست کند با چو منی همسری؟

دیدی آن قهقهه کبک خرامان حافظ / که ز سرپنجه شاهین قضا غافل بود

صحبت عاقل را ملازم باید گرفت اگرچه بعضی از اخلاق او در ظاهر نامرضی باشد، و از محاسن عقل و خرد اقتباس می‌باید کرد، و از مقابح آنچه ناپسندیده نماید خویشتن نگاه می‌داشت.

صلاح اهل بیت آن قدر برقرار است که شریر دیو مردم بدیشان نپیوسته است و لطف دوستی چندان باقی است که دوروی فتّان و دوزبان نمّام میان ایشان مداخلتی نیافته است.

تو چون گل دورویی که هرکه را همّت وصلت تو باشد، دست‌هاش به خوار گیرد و از وفای تو تمتّعی نیابد. دوزبانی چون مار، لکن مار را بر تو مزیّت است، که از هر دو زبان تو زهری می‌زاید.

چگونه بر پادشاه که تو را گرامی کرد و عزیز و محترم و سرور و محتشم گردانید، چنان‌که در ظلّ دولت او دست در کمر مردان زدی و پای بر فرق آسمان نهاد، این معاملت جایز شمردی؟

یکی

دو تا

سه تا

چهار تا