شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 3 - علوم و فنون ادبی 3 | آزمون شماره 6089

این که گاهی می‌زدم بر آب و آتش خویش را/ روشنی در کار مردم بود مقصودم چو شمع

چه خوش صید دلم کردی بنازم چشم مستت را / که کس آهوی وحشی را از این خوش‌تر نمی‌گیرد 

شادی ندارد آن که ندارد به دل غمی/ آن را که نیست عالم غم، نیست عالمی

دولت فقر خدایا به من ارزانی دار/ کاین کرامت سبب حشمت و تمكين من است

ناظم‌الاسلام کرمانی

میرزا حسن‌خان بدیع

میرزا آقا تبریزی

میرزا حبیب اصفهانی

دیدی ای دل که غم عشق دگربار چه کرد/ چون بشد دلبر و با یار وفادار چه کرد

رو بر رهش نهادم و بر من گذر نکرد/ صد لطف چشم داشتم و یک نظر نکرد

دوستان دختر رز توبه ز مستوری کرد/ شد سوی محتسب و کار به دستوری کرد

حافظ افتادگی از دست مده زان که حسود/ عرض و مال و دل و دین در سر مغروری کرد