شرکت در آزمون آنلاین فارسی 2 - فارسی 2 | آزمون شماره 9903

چون تو آن او شدی بحر آن اوست/گرچه این دم نوبت بحران اوست

گفتم و آمدم به مسکن خویش/ به تسلّای خاطر زن خویش

به کنج بی کسی و قربتم من آن مرغی/که سنگ تفرقه دورش ز آشیان دارد

معاشران گره از زلف یار باز کنید/ شبی خوش است بدین قصّه اش دراز کنید

فرشته ای به حقیقت سروش عالم غیب /که (روزۀ/ روضۀ) کرمش نکته بر جنان گیرد

ساقی بیا که از مدد بخت کارساز/کامی که (خواستم/ خاستم) ز خدا شد میسرم

زهی حمیده خصالی که گاه فکر (ثواب/ صواب)/تو را رسد که کنی دعوی جهان بانی

ای شاه شیرگیر چه کم گردد ار شود/در سایۀ تو ملک (فراغت/ فراقت) مسخّرم