شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1 | آزمون شماره 19597

صحبت نیکان، بدان را خوب رسوا می‌کند                   می‌نماید تلخی بادام افزون در شکر

به رنگ خویش کنندت بَدان، نبینی آن                      که زر به صحبت سیماب سیم‌گونه شود

حذر ز صحبت ناجنس حرز عافیت است                     که خون ز سرانگشت خار می‌ریزد (حرز= چشم‌زخم)

بدخو شدی ز خوی بد یار بد چنانک                         خنجر خمیده گشت چو خمیده شد نیام

شمع من روز نیامد که شبم بفروزی                                                   جان من وقت نیامد که به تن بازآیی

سعدی نتوان به هیچ کشتن                                                           الا به فراق روی احباب

بنال بلبل اگر با منت سر یاری است                                                 که ما دو عاشق زاریم و کار ما زاری است

گفتم به خوان عشق شدم میزبان ماه                                                  نامهربان من تو که مهمان نیامدی

جولقی: پشمینه‌پوش / قهر: غضب / زبون: دروغگو / منکر: زشت

حاذق: طمّاع / ندامت: پشیمانی / سفاهت: بی‌خردی / مخذول: خوار

ارتجالاً: بی‌درنگ / بدسگال: بداندیش / پلاس: جامه ارزشمند / مندرس: فرسوده

تقریر: بیان / تکیده: لاغر و باریک‌اندام /  الزام: ضرورت / عنود: ستیزه‌کار