شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس هفتم: سبک و سبک‌شناسی (سبک خراسانی) | آزمون شماره 19804

بباید شناخت که ملوک اسلام سایه آفریدگارند، عَزَّ إسمهُ، که روی زمین به نور عدل ایشان جمال گیرد و شکوه ایشان آبادانی جهان و تألّف اهواء باشد.

ناکشته را از آب چیست و ناخوانده را جواب چیست؟ تلخ را چه سود اگرش آب خوش در جوار است و خار را چه حاصل از آن که بوی گل در کنار است؟

هرکه کتاب ممالک و مسالک خوانده است و طول و عرض این دیار شناخته بر وی پوشیده نماند که بسطت ملک وی تا چه حد بوده.

هیچ یار و قرین چون صلاح نیست و کسب آن آن‌‌جای که همّت به توفیق آسمانی پیوسته باشد و آراسته، آسان باشد و زود دست دهد.

خاک را چون ناف آهو مشک زاید بی‌قیاس / بید را چون پرّ طوطی برگ روید بی‌شمار

ای که اندر ملک گفتی می‌نهم قانون عدل / ظلم کردی ای اشاراتت همه بیرون عدل

هر کجا خیمه است خفته عاشقی با دوست مست / هر کجا سبزه است، شادان یاری از دیدار یار

به مجلس اندر کان بت مرا شراب دهد / به من نشاط و به بدخواه من عذاب دهد

باغبان خار ندامت به جگر می‌شکند / برو ای گل که سزاوار همان گل‌چینی

ای گل‌فروش گل چه فروشی به جای سیم / وز گل عزیزتر چه ستانی به سیم گل

نیلوفر کبود نگه کن میان آب / چون تیغ آبداده و یاقوت آبدار

زمین از خرّمی گویی گشاده آسمانستی / گشاده آسمان گویی شکفته بوستانستی

زلف تو مگر جانا امید و نیاز است / زیرا که چنین هر دو سیاه است و دراز است

لاله میان کشت درخشد همی ز دور / چون پنجة عروس به حنّا شده خضیب

روی او ماه است اگر بر ماه مشک‌افشان شود / قد او سرو است اگر بر سرو لاله‌ستان بود

سرشک نرگس او می‌نمود بر زلفش / چنان‌که ریخته بر سبزه، دانه‌های گهر