شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1 | آزمون شماره 17301

عاقل در دفع مکاید دشمن تأخیر صواب نبیند.

دید یکی بهر خروشنده‌ای               سهمگنی، نادره جوشنده‌ای

گفت در این معرکه، یکتا منم               تاج سر گُلبُن و صحرا منم

ابر ز من حامل سرمایه شد               باغ ز من صاحب پیرایه شد

بیا تا گل برافشانیم و می در ساغر اندازیم/ فلک را سقف بشکافیم و طرحی نو دراندازیم 
 

هرکه را اندر عمل اخلاص نیست/ در جهان از بندگان خاص نیست 
 

چشم کوته‌نظران بر ورق صورت خوبان/ خط همی‌ بیند و عارف قلم صنع خدا را 
 

تهمتن بر آشفت و با توس گفت/ که رهام را جام باده است جفت 
 

بی خموشی نیست ممکن جان روشن یافتن / کوزه سربسته می باید شراب ناب را

گر مسلمانیم در ظاهر به باطن کافریم / رشته تسبیح را زنّار می‌سازیم ما

کجا اندیشه عقباست عقل ذوفنونت را / که دارد فکر نان و جامه بیرون و درونت را

ظاهر و باطن ما آینه یکدگرند / خاک در چشک حریفی که دهد بازی ما

هوای سیر گل و ساز بلبلم دادی                 که بنگرم به گل و سر کنم ثنای تو را

گفتم این شرط آدمیّت نیست                       مرغ تسبیح گوی و من خاموش

در طبیعت به هر صلا و سکوت                گوش دل واکنی حکایت اوست

هر یک به زخمة خود ساز تو می‌نوازد        بلبل به نغمه‌خوانی مطرب به چیره‌دستی