شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس هشتم: وزن شعر فارسی | آزمون شماره 15045

 جسم خاک از عشق بر افلاک شد / کوه در رقص آمد و چالاک شد 

شب عاشقان بی‌دل چه شبی دراز باشد / تو بیا کز اول شب درِ صبح باز باشد

ای نفس خرم باد صبا / از برِ یار آمده‌ای مرحبا        

گوش دل رفته به آواز سماع / نتوانم که نصیحت شنوم

رفیقان چنان عهد صحبت شکستند

دلم خون شد از غصّه ساقی کجایی

بسی پادشایی کنم در گدایی

مکِش رنج بیهوده خرسند باش

منم آن بنده مخلص که از آن روز که زادم / دل و جان را ز تو دیدم دل و جان را به تو دادم

باغ رضوان است اینجا یا خراسان است اینجا / هیچ مشکل نیست در ره کار آسان است اینجا

خوشتر از ایّام عشق ایّام نیست / بامداد عاشقان را شام نیست

با تو بودم ای پری روزی که عقل از من گریخت / گر تو هم از من گریزی وای بر احوال من

شش

چهار

پنج

سه