شرکت در آزمون آنلاین فارسی نهم - فارسی نهم | آزمون شماره 12957

چه مهتر چه کهتر چو شد جفت‌جوی / سوی دین و آیین نهاده است روی

ز فرمان و رایش کسی نگذرد / پی مور بی او زمین نسپرد

که را گم شود راه آموزگار / سزد گر جفا بیند از روزگار

ز شاهان گیتی ستایش تو راست / ز خورشید برتر نمایش تو راست

سرکش مشو که چون شمع از غیرتت بسوزد / دلبر که در کف او موم است سنگ خارا

 چو گل به دامن از این باغ می‌بری حافظ / چه غم ز ناله و فریاد باغبان داری

 دل چو پرگار به هر سو دورانی می‌کرد / و اندر آن دایره سرگشته‌ی پابرجا بود

چو باد عزم سر کوی یار خواهم کرد / نفس به بوی خوشش مشکبار خواهم کرد

کلبه‌ی احذان،‌ واقف و آگاه

سیل فنا، خار مغیلان

طعن و هجو،‌ ظریف و کارساز

عزّ و مهتری، ترقّی و شوکت

هر چه به دل هست ز پاک و پلید / در سخن آید اثرِ آن پلید

چو گفتند و نیکو نیامد سخن / به اصلاح کلپتره کوشش مکن

گوش پیچیدگان مکتب کن / چون درآموختند لوح سخن

زبان درکش ار عقل داری و هوش / چو سعدی سخن گوی ورنه خموش