شرکت در آزمون آنلاین فارسی نهم - فارسی نهم | آزمون شماره 19227

غلام همّت رندان و پاک بازانم / که از محبّت با دوست دشمن خویش اند

 دشمنِ دانا بلندت می کند / بر زمینت می زند نادان ِدوست

 به قول دشمنان برگشتی از دوست / نگردد هیچ کس با دوست دشمن

 جهان را به سایه درختی زدند / حکیمان هشیار دانا مثل

تو در دل جا طلب کردی و جان دادم من از شادی / بیا بنشین که از بهر تو خالی ساختم جا را

زمانی لطف کن تا روی زیبای تو را بینم / که ایزد آفرید از بهر دیدن روی زیبا را

شب وصل است، خونم ریز و امشب را مکن فردا / چراغ عمر من ترسم نماند زنده فردا را

به سودای سر زلف تو فخری رفت از عالم / ندارد یاد در عالم کسی این نوع سودا را

گویی از صحبت ما نیک به تنگ آمده بود / بار بربست و به گردش نرسیدیم و برفت

هر که او در صحبت نیکان نشست / علم معنی را درآورد او به شست

گر بد بودیم، رستی از صحبت ما / ور نیک بدیم، یاد کن صحبت ما

هر آن قماش که از سوزنی جفا نکشد / عبث در آرزوی همنشینی بدن است

شهرها از سپاه من ویران / تو چه باشی شکسته دیواری

چو برشکست صبا زلف عنبرافشانش / به هر شکسته که پیوست تازه شد جانش

تو عهد شکسته‌ای و ما را / پیمان محبّت استوار است

چون من شکسته‌ای را از پیش خود چه رانی / کم غایت توقّع بوس است یا کناری