شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس یکم: مبانی تحلیل متن | آزمون شماره 22976

در هر طرف ز خیل حوادث کمین‌گهی است / زان رو عنان‌‌گسسته دواند سوار عمر

عمر ضایع مکن که عمر گذشت / زرگری کن که کیمیا داری

بی عمر زنده‌ام من و این بس عجب مدار / روز فراق را که نهد در شمار عمر؟

ایام گل چو عمر به رفتن شتاب کرد / ساقی به دور باده گلگون شتاب کن

استعاره _ تشخیص _ ‌کنایه _ مجاز

تکرار _ استعاره _ تلمیح _ تشخیص

حس آمیزی _ تشخیص _ استعاره _ تضاد

تناسب _ تشبیه _‌ تلمیح _ کنایه

هر کجا درنگری سبزه بود پیش دو چشم / هر کجا درگذری گل سپری زیر قدم

به شود حلقه به گوش تو که گردن‌بندی / فلک‌افروزتر از عقد ثریا داری

با حسن باغ و فرّ بهار و جمال گل / نیکوست حال ما که نکو باد حال گل

تاک کهن‌سال بین چه خوش جوان آمده / خوشه انگور وی وقت روان آمده

هر که به زیردستان نبخشاید به جور زبردستان گرفتار آید. [ سرزنش بخشایش]

همه کس را دندان به ترشی کُند شود مگر قاضیان را که به شیرینی. [نکوهش رشوه‌خواری]

از نفس‌پرور هنروری نیاید و بی‌هنر سروری را نشاید. [نکوهش تن‌پروری و بی‌هنری]

زر از معدن به کان (معدن) کندن به درآید و ز دست بخیل به جان کندن.[نکوهش خساست]