شرکت در آزمون آنلاین فارسی نهم - فارسی نهم | آزمون شماره 13079

مرد را تا نبود بینایی / چه گهر در نظر وی چه گیاه

اگر در هنرها هنر دیدمی / به خاقانی آن را نسب کردمی

کار با عشق فتاد، از سرم ای عقل برو / چه دهی وسوسه، دیدم هنری نیست تو را

تا مصوّر گشت در چشمم خیال روی دوست / چشم خودبینی ندارم رای خودراییم نیست

مادر گرامی گوهری است که همتایی ندارد. از این روست که هر چیز گرانمایه را اگر بخواهند بزرگ بشمارند، به مام مانند می‌کنند. (گرانمایه: باارزش)

اگر به گلستانی درآیید، نمونة این گونه‌گونی را به چشم می‌بینید، امّا همه از یک آبشخور مایه‌ور و سیراب می‌شوند. (مایه‌ور: سرشار)

ایران ما با همة فراخنای فرهنگی و گستردگی جغرافیایی و گوناگونی گویش‌ها و رنگارنگی لهجه‌ها، به گلستانی می‌ماند. (فراخنا: گستردگی)

هر گاه مادر را اندوه و آسیبی فراگیرد، فرزندان آرام و قرار ندارند و بی‌شکیب می‌کوشند تا آرام‌جای خانه را به آرامش بازآورند. (بی‌شکیب: صبورانه)