شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس یکم: مبانی تحلیل متن

مفهوم کدام جمله در مقابل آن نادرست است؟

همه چیزی از نادان نگاه داشتن آسان‌تر که ایشان را از تن خویش. (نابودگری جهل)

اگر خواهی که ستوده مردمان باشی بر آن‌کس که خرد زو نهان باشد نهان خویش آشکارا مکن. (اهمیّت سکوت)

اکنون آموز که جوانی، چون پیر گردی به اندیشیدن حاجت نیاید که پیران چیزها دانند. (تأکید بر تجربه)

هر مفلسی که عاشقی ورزد معاینه [آشکارا] در خون خویش سعی کرده باشد. (بلاخیز بودن عشق)

در عبارت کدام گزینه «را» در معنی «برای» به‌کار رفته است؟

تو را که داند که تو را تو دانی، تو را نداند کس، تو را تو دانی بس.

چون ابرهه را چشم بر عبدالمطلب افتاد.

گفتند یا احمد (ص) پیغمبران را خطیبی کن.

شک را بیماری خوانند که نه قبول محض است و نه ردّ محض، همچنان که بیمار نه مرده است و نه زنده.

هر دو مورد کدام گزینه از متن زیر دریافت می‌شود؟

«اگر چه چیز (مال) عزیز است از سزاوار دریغ ‌مدار که به همه حال کس چیز به گور نبرد. امّا خرج به اندازه دخل کن تا نیاز در تو راه نیابد که نیاز همه نه در خانه درویشان باشد بلکه نیاز اندر خانه‌ای بود که دخل درمی بود و خرج درمی و حبّه‌ای (پول خردی)، هرگز آن خانه بی‌نیاز نبود.»

الف) گرامی داشتن افرادی که از دنیا رفتند.

ب) توصیه به بخشش به مستحقّان.

پ) خرج بیش از درآمد سبب فقر می‌شود.

ت) به مقدار پول خرد بخشندگی کنید.

الف، پ

ب، پ

ب، ت

الف، ت

با توجّه به متن زیر کدام ویژگی نادرست است؟

«پارسازاده‌ای را نعمت بیکران به دست افتاد؛ فسق و فجور آغاز کرد. باری به نصیحتش گفتم ای فرزند دخل آب روان است و عیش، آسیاب‌گردان. یعنی خرج فراوان کردن، مسلّم کسی را باشد که دخل معیّن دارد. عقل و ادب پیش گیر و لهو و لعب بگذار که چون نعمت سپری شود، سختی بری و پشیمانی خوری.»

کاربرد «را» در نقشی به‌جز نشانه مفعول

ایجاز

حذف فعل به قرینه

کاربرد ضمیر متصل «ش» در نقش مفعول