شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس ششم: سجع و انواع آن | آزمون شماره 16077

توانگری به هنر است نه به مال و بزرگی یه عقل است نه به سال

شدت نیکان روی در فرج دارد و دولت بدان سر در نشیب

هیبت این کم شود و جهل آن مستحکم

هرکه به تأدیب دنیا راه صواب نگیرد، به تعذیب عقبی گرفتار آید

متوازن-متوازی-مطرف-متوازن

مطرف-مطرف-متوازن-مطرف

مطرف-متوازی-مطرف-متوازن

متوازی-متوازن-مطرف-متوازی

ملک بی‌دین باطل است و دین بی‌ملک ضایع.

ظاهر درویشی جامه‌ی ژنده است و حقیقت آن دل زنده.

الهی اگر کاسنی تلخ است از بوستان است و اگر عبدالله مجرم است از دوستان است.

گفتی خرده‌ی مینا بر خاکش ریخته و عقد ثریا در تاکش آویخته.

یک عشرتی افراشتی صد تخم فتنه کاشتی / در شهر ما نگْذاشتی یک عاقلی فرزانه‌ای

اندیشه و فرهنگ‌ها دارد ز عشقت رنگ‌ها / شب تا سحرگه چنگ‌ها ماه تو را حنانه‌ای

هر خسروی مسکین تو صید کمین شاهین تو / وی سلسله تقلیب تو زنجیر هر دیوانه‌ای

عقل و جنون آمیخته صد نعل در ره ریخته / در جعد تو آویخته اندیشه هم‌چون شانه‌ای

 از پای تشنه چه سیر آید، و از دست گرسنه چه خیر.

پیداست که از معده خالی چه قوت آید و از دست تهی چه مروّت.

اشارت خواجه به فقر طایفه‌ای است که مرد میدان رضا‌اند و تسلیم تیر قضا.

مشغول کفاف از دولت عفاف محروم است و ملک فراغت زیر نگین رزق معلوم.