شرکت در آزمون آنلاین فارسی 3 - فارسی 3 | آزمون شماره 6473

در بهار از نکهت گل بوی وصلت يافتم / وه! که می‌آيد خزان و می‌دهد ياد از فراق

گل از چمن شد و بلبل گذشت و رفت بهار / ز دوری که من بی‌زبان کنم فرياد؟

فصلی از ديباچه‌ی حسن تو می‌خواند بهار / لاجرم رخسار گل را از حيا، تر می‌کند

آراست دگر باره جهان‌دار جهان را / چون خلد برین کرد زمین را و زمان را

نسیم صبحم، از من خویشتن‌داری نمی‌آید                         گره وا می‌کنم از کر مردم تا دمی دارم (مسند – نهاد)

مشت خاکی چون شود سیلاب را مانع ز بحر؟                       دیده ما را کجا دیوار و در حایل شود (مضاف‌الیه – نهاد)

ما پریشان‌نظران خود گره کار خودیم                                  این چه حرف است که سررشته به دست ما نیست (بدل -  بدل)

های های گریه‌ام را خنده پندارند خلق                                   با وجود آن کز اشکم دامن دوران پر است (مفعول – مسند)