شرکت در آزمون آنلاین فارسی هشتم - درس هشتم : آزادگی

در كدام بيت، غلط املايي وجود دارد؟

صبح صادق، قدرت كازب شكست رشته‌هاي دام اهريمن گسست

خشك گرديد هم از دود دل و ديده، دوات خامه با سوز، رقم كرد به دفتر تشنه

به چشم مرحمت سويم نظر كن شفيع آخرت، خيرالبشر كن

عزّت از خواري نشناخته‌اي عمر در خاركشي باخته‌اي

شعر درس 8‏ [‏آزادگی]‏ از کیست؟

جامی

نظامی

مولوی

سعدی

کدام بیت با بقیه، ارتباط معنایی ندارد؟

داد با این همه افتادگی‌ام / عز آزادی و آزادگی‌ام

به سرو گفت کسی، میوه‌ای نمیآری / جواب داد که آزادگان، تهی دستند

ای سرو پای بسته به آزادگی مناز / آزاده من که از همه عالم بریده‌ام

بشنو این نکته که خود را ز غم آزاد کنی / خون خوری گر طلب روزی ننهاده کنی

کدام گزینه با مفهوم بیت «حد من نیست ثنایت گفتن / گوهر شکر عطایت سفتن» تناسب کم‌تری دارد؟

غیر از ثنای تو نبود شغل دیگرم / کاری نباشدم به جهان جز دعای تو

عاجزیم از شکر نعمت‌های /عجز ما بین بگذر از کفرمان ما

لب‌گشا خود به ثنا، ورنه سخن‌پردازان / نتوانند زبان را به ثنا بگشایند

از دست و زبان که برآید / کز عهده شکرش به درآید

ابیات کدام گزینه با داستان «آزادگی» کتاب درسی قرابت معنایی دارد؟

«خارکش پیری با دلقِ درشت، لنگ‌لنگان قدمی برمی‌داشت و هر قدم دانهٔ شکری می‌کاشت که نوجوانی به جوانی مغرور گفت: کای پیر خرف‌گشته خموش، عمر در خارکشی باخته‌ای، دولتت چیست؟ عزیزیت کدام؟ پیر گفتا: که چه عزّت زین به که نی‌ام بر درِ تو بالین‌نه! داد با این همه افتادگی‌ام، عزّ آزادی و آزادگی‌ام ...»

چو ما بستیم دیو آز را دست / چه غم گر دیو گردون دست ما بست

چو شد هر گنج را ماری نگه‌دار / نه این گنجینه می‌خواهم، نه آن مار

آنان‌که در بهار به صحرا نمی‌روند / بوی خوش ربیع بر ایشان محرّمست

وان سنگ‌دل که دیده بدوزد ز روی خوب / پندش مده که جهل در او نیک محکمست

شبان آهسته می‌نالم مگر دردم نهان ماند / به گوش هر که در عالم رسید آواز پنهانم

دمی با دوست در خلوت به از صد سال در عشرت / من آزادی نمی‌خواهم که با یوسف به زندانم

پیرمردی خارکش می‌راند خر / خار وی بفتاد وی خارید سر

گر مرا یاری کنی چه بود از آن؟ / من کنم سود و تو را نبود زیان