شرکت در آزمون آنلاین فلسفه 1 - درس 6: امکان شناخت | آزمون شماره 6933

امکان معرفت بدیهی است و نیاز به تحقیق و بررسی ندارد، هر چند که ممکن است برخی امور را نتوانیم بشناسیم.

سوفیست ها با استفاده از مغالطه های مختلف به‌تدریج به این نظر رسیدند که انسان نمی تواند به معرفت برسد.

صحبت کردن با دیگری و نوشیدن آب گویای این است که ما به امکان شناخت خود پی برده ایم.

انسان نمی تواند به دیگری دانشی را بیاموزد و منتقل کند، حتی اگر خودش به خوبی آن دانش را بداند.

آدمی توان شناخت هیچ پدیده‌ای را ندارد _ شکاکیت نسبی نشده است _ همین نظر او با شک مطلق سازگار است.

دمی توان شناخت برخی پدیده‌ها را ندارد _ دچار شکاکیت مطلق نشده است _ همین نظر او با شک مطلق ناسازگار است.

آدمی توان شناخت هیچ پدیده‌ای را ندارد _ دچار شکاکیت مطلق شده است _ همین نظر او با شک مطلق سازگار است.

آدمی توان شناخت برخی پدیده‌ها را ندارد _ دچار شکاکیت نسبی شده است _ همین نظر او با شک مطلق ناسازگار نیست.

ما اشیای پیرامون خود را می‌شناسیم و از طریق شناخت آن‌ها با آن‌ها ارتباط برقرار می‌کنیم. _ این‌که می‌کوشیم از خطرها فاصله بگیریم ناشی از دانستن است.

ممکن است افراد مختلف درباره موضوع واحد، نظرها و باورهای متفاوتی داشته باشند. _ تأمل درباره مسائل مربوط به شناخت، موجب می‌شود پرسش‌هایی درباره آن مطرح شود.

گذشته و آینده اموری برتر از حواس ما هستند. _ ما در آغاز تولد همه چیز را می‌دانیم اما شناخت کامل‌تر به تدریج حاصل می‌شود.

ما در مورد جهان غیرمادی می‌اندیشیم پس شکی نیست که ما از جهان پیرامون خود شناختی داریم. _ ما آگاه هستیم که در کنار دانسته‌ها  و آموخته‌هایمان که امکان خطا در آن وجود ندارد حقایق فراوان دیگری هم در عالم هست که نمی‌دانیم.

هیچ کس نیست که بتواند آن چه را خودش فهمیده، به دیگری هم منتقل کند.

هیچ کس نیست که بتواند واقعیت داشتن یا واقعیت نداشتن جهان را با علم اثبات کند. 

هیچ یک از شناخت هایی که تاکنون درباره ساختار جهان به دست آورده ایم، عین واقعیت نیست.

حواس ما کم و بیش دچار خطا می شود، بنابراین هیچ یک از یافته های حواس قابل اعتماد نیستند.