شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس هفتم: سبک و سبک‌شناسی (سبک خراسانی) | آزمون شماره 28561

تا باد خزان زرد کند باغ چو زرنیخ/ چونان که صبا سبز کند دشت، چو زنگار (زرنیخ: نوعی مادۀ معدنی به رنگ‌های مختلف)

عاشق از قاضی نترسد می بیار/ بلکه از یرغوی دیوان نیز هم

ای هدهد صبا به سبا می فرستمت/ بنگر که از کجا به کجا می فرستمت

می‌فکن بر صف رندان نظری بهتر از این/ بر در میکده می‌کن گذری بهتر از این

 سپاس و آفرین خدای را که این جهان و آن جهان را آفرید و ما بندگان را اندر جهان پدیدار کرد و نیک‌اندیشان را و بدکرداران را پاداش و بادافراه برابر داشت.

 و هر گاه که مجهولان و بی‌اصلان و بی‌فضلان را عمل فرماید، و معروفان و فاضلان و اصیلان را معطل گذارد دلیل بر نادانی و بی‌کفایتی وزیر باشد.

 و آن چه گفتم که: «من از خداوند تعالی توفیق و استعانت خواهم» مراد آن بد که بنده را ناصر، به جز خداوند نباشد که وی را بر خیرات نصرت کند.

 یکی پاک‌کردن دل است از اخلاق ناپسندیده؛ چون خشم و بخل و حسد و کبر و عُجب و ریا که این اخلاق را مهلکات گویند و عقبات راه دین گویند.

بگیر و به گیسوی او بر بدوز / به نیک‌اختر و فال گیتی‌فروز (استفاده از دو نشانه برای یک متمم)

وز آن پس جهان یکسر آباد کرد / همه روی گیتی پر از داد کرد (سادگی زبان شعر)

 یگانه گشته از اصل زمانه / به الفاظ متین و رای متقن (کمی لغات عربی)

الا تا ماه نو خیده کمان است / سپر گردد مَهِ داه و چهارا (کهنه و مهجور بودن برخی از لغات)