شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس یازدهم : پایه های آوایی همسان دو لختی | آزمون شماره 15389

نصیحت گوش کن جانا که از جان دوست‌تر دارند / جوانان سعادتمند پند پیر دانا

گر ذره ها نهانند خصمان و دشمنانند / در قعر چَه سخن گو خلوت گزین سحر را 

ای جان چه جای دشمن روزی خیال دشمن / در خانه دلم شد از بهر رهگذر را

رمزی شنید زین سر زو پیش دشمنان شو / می‌خواند یک به یک را می‌گفت خشک و تر را

ای جاه و جمالت خوش خامش کن و دم درکش/ آگاه مکن از ما هر غافل خوابی را 

ز رهم میفکن ای شیخ به دانه های تسبیح / که چو مرغ زیرک افتد نفتد به هیچ دامی

تو ز هر ذره وجودت بشنو ناله و زاری / تو یکی شهر بزرگی نه یکی بلکه هزاری

به کجا برم شکایت به که گویم این حکایت / که لبت حیات ما بود و نداشتی دوامی

گویا طلوع می‌کند از مغرب آفتاب / کاشوب در تمامی ذرّات عالم است

سعدی از اخلاق دوست هرچه برآید نکوست / گو همه دشنام گو کز لب شیرین دعاست

گر در طلبت رنجی ما را برسد شاید / چون عشق حرم باشد سهل است بیابان‌ها

چو فرهاد از جهان بیرون به تلخی می‌رود سعدی / ولیکن شور شیرینش بماند تا جهان باشد

سینه خواهم شرحه شرحه از فراق            تا بگویم شرح درد اشتیاق

چرا مطرب نمی خواند سرودی           چرا ساقی نمیگوید درودی

غمش در نهان خانه دل نشیند           به نازی که لیلی به محمل نشیند

امش ای ماه به درد دل من تسکینی         آخر ای ماه تو هم‌درد من مسکینی