شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس دوازدهم: جناس و انواع آن | آزمون شماره 27002

پسر را نشاندند پیران ده / که مهرت بر او نیست مهرش بده 

ای گدایان خرابات خدا یار شماست / چشم انعام مدارید ز انعامی چند

نالم ز دل چو نای من اندر حصار نای / پستی گرفت همت من زین بلند جای

هیچ یادم نرود این معنی / که مرا مادر من نادان زاد

ایا غزالِ سرای و غزل سرای بدیع / بگیر چنگ ، به چنگ اندر و غزل بسرای

دوش از در می‌خانه کشیدند به دوشم / تا روز جزا مست ز کیفیت دوشم

گر چه میری در این جهان میری / چون رسد وقت ناگهان میری

باد روحانیت نفس و باد نورانیت دل / باد سلطانیت ارج و باد یزدانیت فر

جوهر نمی‌نمود ز زنگار نام و ننگ / شمشیر ما که تا به کنون در نیام بود

صبر و طاقت برنمی‌آید به کوه درد و غم / قاف را عنقا چه سان در زیر پر پنهان کند

در سر زلف یار دل بندیم / تا به روز آید آخر این شب تار

چو شاه آن ماه سیم‌اندام را دید / به گرد ماه مشکین دام را دید

هر تیر که در کیش است، گر بر دل ریش آید / ما نیز یکی باشیم از جملۀ قربان‌ها

دستم نداد قوّت رفتن به پیش دوست / چندی به پای رفتم و چندی به سر شدم

اشک من رنگ شفق یافت ز بی‌مهری یار / طالع بی‌شفقت بین که در این کار چه کرد

دریای عشق را به حقیقت کنار نیست / ور هست پیش اهل حقیقت کنار اوست