شرکت در آزمون آنلاین فارسی 2 - فارسی 2 | آزمون شماره 11215

چو او را بدیدند برخاست غو / که امد ز آتش برون شاه نو

یکی دشت با دیدگان پر ز خون / که تا او کی آید ز اتش برون

چنان آمد اسپ و قبای سوار / که گفتی سمن داشت اندر کنار 

چو از کوه آتش به هامون گذشت / خروشیدن امد ز شهر و ز دشت

چون طفل نی‌سوار به میدان اختیار / در چشم خود سوار ولیکن پیاده‌ایم

 چند در میدان قدس از خیره نازی اسب لاف / چون نداری داغ عشق از حضرت قدس جلال

تا تو فرمانبر چوگان سواران نشوی / نیست ممکن که تو اندر خور میدان باشی

چو مرد این چنین میدان نه ای از همّت عالی / به دست عقل و خرسندی دوپای حرص را بشکن

به گناه عشق کشتیم و هنوز برنگشتیم               ز ارادتی که بودم ز محبتّی که هستم

هر جا که حسن معشوق سرگرم جلوه گردد         جز عاشقی مپندار کار دگر توان کرد

عشق بازی کار بیکاران بود                               عاقلش با کار بیکاران چه کار؟

از در و دیوار می‌بارد بلا در راه عشق                   یک سرابم پیش ره مامد که توفانی نداشت