شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 3 - علوم و فنون ادبی 3 | آزمون شماره 3928

دست ار دهد به پای گل و لاله مست باش / جامی بنوش و بی خبر از هر چه هست باش

گر نه از مردن عشاق پریشان حال است / پس چرا زلف تو صد حلقه در این ماتم زد

ابر از آن پیدا شود کز رشک خورشید رخت / آستین بر رخ نهد با دامن تر آفتاب

خون دل مشتاقان خورده است لب لعلت / سرخ است لبت اینک منکر نتوان بودن

هرکه رساند به من شعر تو چونان بود / که بوی پیراهنی به پیر کنعان برد

خواب مرا ببسته‌ای نقش مرا بشسته ای / وز همه ام گسسته ای بی‌تو به سر نمی شود

خانه‌پرداز سلامت عشق جان فرسای ماست / فتنه انگیز قیامت قامت دلجوی توست

میان او که خدا آفریده است از هیچ / دقیقه‌ایست که هیچ آفریده نگشادست

من که شخصاً سیلی نقد را به حلوای نسیه ترجیح می‌دهم و نمی‌فهمم اگر خدا می‌خواست کام ما را شیرین نماید دیگر این مقدمات دو روزه را برای چه ترتیب داده است.

ای قهّاری که کس را به تو حیلت نیست و ای جبّاری که گردن‌کشان را با تو روی مقاومت نیست.

تو ایمان داری، اسلام داری، مسلمانی کو؟ مروت کجا؟ زین هر دو نام ماند چو سیمرغ و کیمیا … بی‌انصاف بی‌مروّت، من چه جواب بدهم؟

بدیهی است که تکلیف ما این نیست که بنشینیم و این احکام معروفه دنیا را پس از سه هزار سال بیجا باز به آه و ناله تکرار کنیم.

گر بر در وصالت امید بار بودی / بس دیده کز جمالت امیدوار بودی

ذره نماید آفتاب ار به جمال تو رسد / عین کمال خسته باد ار به کمال تو رسد

هر تار ز مژگانش تیری دگر اندازد / در جان شکند پیکان چون در جگر اندازد

عقل ز دست غمت دست به سر می‌رود / بر سر کوی تو باد هم به خطر می‌رود