شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1 | آزمون شماره 18550

 تو خود را از آن در چَه انداختی / که چَه را ز ره باز نشناختی
 

گفت اگر جام جم شکست تو را  / دیگری به از آنت بفرستمم
 

نمی‌دانم چه نفرینی گریبان‌گیر مجنون است / که وحشی می‌کند چشمانش آهوهای صحرا را
 

فریب خال گندمگون او خوردم ندانستم / که خواهد ساختن این نقطه پرگار عاشق را

    مضاف‌الیه - مضاف‌الیه - مفعول                        

مفعول - مضاف‌الیه - مفعول 
 

مفعول - مضاف‌الیه - مضاف‌الیه                        

مضاف‌الیه - متمم - مضاف‌الیه
 

آیینه را ز صحبت طوطی گریز نیست                                          ای سنگدل به صائب شیرین سخن درآ

شب و روز غیر دردی نخورم بر آستانت                                          که دوای خوبرویان نرسد من گدا را

گر ز مقصودم نشانی می‌دهی                                                    مرده را انگار جانی می‌دهی

کزین بد تو را تیره گردد روان                                                     بپرهیز از این شهریار جوان

می‌تراود مهتاب / می‌درخشد شب‌تاب / نیست یک دم شکند خواب به چشم کس و لیک / غم این خفتة چند / خواب در چشم ترم می‌شکند

خانه‌ام ابریست / یک‌سره روی زمین ابری است با آن / از فراز گردنه خرد و خراب و مست / باد می‌پیچد / یک‌سره دنیا خراب از اوست / و حواس من!

آن که می‌دارد تیمار مرا، کار من است / من نمی‌خواهم درمانم اسیر / صبح وقتی که هوا شد روشن / هرکسی خواهد دانست و به‌جا خواهد آورد مرا

قصه نیستم که بگویی / نغمه نیستم که بخوانی / صدا نیستم که بشنوی / یا چیزی چنان که ببینی / یا چیزی چنان که بدانی / من درد مشترکم / مرا فریاد کن!