شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس دهم: زبان و ادبیات فارسی در سده‌های پنجم و ششم و ویژگی‌های سبکی آن | آزمون شماره 26478

شعر این دوره از نظر سبک گویندگی و موضوع تنوع یافت.

از ویژگی‌های شعر فارسی در این دوره تأثیرپذیری برخی از شاعران از ادبیات عرب و مضامین شعری آن است.

مدح، هجو، طنر، وعظ و حکمت، داستان‌سرایی، تغزل و حماسه برخی از شاخه‌ها و رشته‌های شعر در این دوره است.

با خروج شعر از دربارها و ورود آن به خانقاه‌ها دامنۀ موضوعات شعر محدود شد.

من باری خود را مصیبت‌زده کردم و توجّع و تحسّر سود نخواهم داشت.

فایده‌ی تقرّب به ملوک رفعتِ منزلت است و اصطناع دوستان و قهر دشمنان.

عواقب مکر و غدر همیشه نامحمود بوده است و خواتم بدسگالی و کید نامبارک.

در دل‌های ما جز تخم محبت خود مکار و بر تن و جان‌های ما جز الطاف رحمت خود منگار.

نظامی _‌ انوری _ عطّار _ ناصرخسرو                    

سنایی _ انوری _ نظامی _ مولوی

ناصرخسرو _ مولانا _ ‌ناصرخسرو _ سنایی            

ناصرخسرو _ سنایی _ مولوی _ عطّار

دلیل تعدّد سبک‌های ادبی شعرا و نویسندگان جهان، تفاوت آن‌ها در اطلاعات، دانش، ذوق و استعداد است.

سبک دوره سامانی و غزنوی تا حدود آغاز قرن ششم هجری، هنوز شعر پارسی را تحت تأثیر داشت.

جمال‌الدّین عبدالرّزاق از شاعران معروف آذربایجان بود که سبک شعر فارسی را از شیوه دیگر نواحی، متمایز کردند.

عطّار و مولوی از شاعرانی بودند که به پیروی از سنایی به عرفان و تصوّف روی آوردند.