شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس هفتم: سبک و سبک‌شناسی (سبک خراسانی) | آزمون شماره 16854

بر سه دورۀ خراسانی- عراقی- هندی

بر چهار دورۀ خراسانی- عراقی- هندی- بازگشت

بر شش دورۀ خراسانی- عراقی- هندی- بازگشت- مشروطه- معاصر

بر چهار دورۀ خراسانی- عراقی- هندی- مشروطه

من خداوند اشترم نه خداوند خانه

شو خطر کن ز کام شیر بجوی

برگها را میکند باد خزان از هم جدا

بوذرجمهر گفت: نه، ای خدایگان

اندرین جهان مردم به دانش بزرگوارتر و مایه‌دارتر، و چون مردم بدانست کز وی چیزی نماند پایدار، کوشد تا نام وی بماند.

اعتقاد پارسیان اندر نوروز نخستین آن است که اول روزی ‌است از زمانه و بدو فلک آغازید گشتن.

صفت درجات راه دکان جامع است، به شش موضع راه بر دکان است و هر یکی را نامی است.

علمای ماوراء‌النهر را گرد کرد و این از ایشان فتوا کرد که کی روا باشد که ما این کتاب را به زبان پارسی گردانیم؟ گفتند: روا باشد خواندن و نبشتن تفسیر قرآن کسی را که او تازی نداند.

من آن غافل نادانم که دم گرم تو مرا بر باد نشاند تا هوس سجاده بر روی آب افکندن پیش خاطر آوردم.

الهی در جلال رحمانی، در کمال سبحانی، نه محتاج زمانی و نه آرزومند مکانی.

فراق، کوه‌ را هامون کند، هامون را جیحون کند، جیحون را پر خون کند.

از هر چه می‌پندارم کمترم و از هر دمی که می‌شمارم، بدترم.