شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1 | آزمون شماره 17261

ور هنری داری و هفتاد عیب/دوست نبیند مگر آن یک هنر

صبر بر قسمت خدا کردی/به که حاجت به ناسزا بردن

زبان در دهان ای خردمند چیس/ کلید در گنج صاحب هنر

هر که در سایه عنایت اوست/گنهش طاعت است و دشمن دوست

دل خویش را بگفتم چو تو دوست می‌گرفتم / نه عجب که خوبرویان بکنند بی‌وفایی

سعدی جفا نبرده چه دانی تو قدر یار؟ / تحصیل کام دل به تکاپوی خوشترست

از بهر طلب‌کردن آن یار جفاجوی / دل‌سوخته پوینده شب و روز دوانم

ز یاران بی‌وفایی بد جفاییست / خوشا یاران که ایشان را جفا نیست

در آب دید مگر سرو، عکس قامت تو / که جا همیشه لب آب و آب‌دان گیرد (حسن تعلیل- واج‌آرایی)

شهری اندر هوست سوخته در آتش عشق / خلقی اندر طلبت غرقۀ دریای غمند (تشبیه- مجاز)

جمله پشت دست می‌خایند از او / هست هرجا عالمی و عاقلی (استعاره- جناس)

صائب ز لبت گوهر شهوار نریزد / چندی چو صدف تا نکنی مهر، دهان را (مراعات‌نظیر- استعاره)

با بدان کم نشین که صحبت بد / گرچه پاکی تو را پلید کند
آفتابی بدین بزرگی را / لکّه‌ای ابر ناپدید کند

به ذات خویش اگرچند مرد نیک بود / ولیک صحبت بد نیک را تباه کند
چنان که مازوکز وی سپید گردد پوست / چو جفت زاج شود عالمی سیاه کند

نادان همه جا با همه کس آمیزد / چون غرقه به هر چه دید دست آویزد
با مردم زشت‌نام همراه مباش / کز صحبت دیگدان سیاهی خیزد

چون زود نبشته بود حق فرقت ما / از بهر چه بود جنگ و آن وحشت ما
گر بد بودیم رستی از زحمت ما / ور نیک بدیم یاد کن صحبت ما

بیت نخست

بیت دوم

بیت سوم

بیت چهارم